اینکه همیشه از تخریب درحوزه میراث سخن گفته می شود نشان می دهد که در طول این یکصدو پنجاه سال گذشته یک سال هم حال و روز میراث فرهنگی خوب نبوده است.درصورتی شمارسرزمینها و منطقههای تاریخی که به لحاظ حجم، تراکم، تنوع کثرت، کیفیت، گستردگی و غنای مواریث فرهنگی شانه بهشانه ایران میسایند از شمار انگشتان دودست کمترند.این گستردگی، تنوع و تراکم آثار، مسئولیت ما را هم به عنوان یک ایرانی در صیانت و پاسداری از مواریث مدنی و معنوی کشورکه متعلق به جامعه وتاریخ جهانی و بشری نیز هست سنگینتر میکند.این موقعیت ممتازفرهنگی و غنای میراثی که برآن تکیه زدهایم اگر بدرستی درک نشود میتواند عواقب زیانبار و جبرانناپذیری را برای جامعه ما بهدنبال آورد.درکشورما کم نیستند شمار کسانی که درجامعه از برگرفتن بارگران مسئولیت حفظ میراث تاریخی شانه تهی کرده وعملآ فاقد آگاهی و شناخت درست از موقعیت تاریخی و جایگاه معنوی میهن خود بر صحنه تاریخ، فرهنگ و جامعه جهانی هستند. متاسفانه شمارشان در عرصه مدیریتهای کلان کشورخصوصآ میراث فرهنگی دهه بهدهه افزونتر و افزونتر نیز شده است.درصورتی کهایران سرزمین ریشههاستهراثرتاریخی آن از خرد تا کلان، سنگرهای فرهنگ و مواریث فرهنگی هستند.دوستداران میراث فرهنگی هم سربازان و سنگربانان آن محسوب می گردند. امروزه رصد کردن و ارزیابی درست از موقعیت تاریخی در عرصه تاریخ جهانی هم میتواند ملت و کشور ما را درمیدان رویارویی با چالشها و آزمونهای سنگین تاریخی مصونتر و موفقتر بدارد. برای هریک از ما هیچ شکستی خرد کنندهتر و خسارتبارتر از این نیست که مسیری را چنان کژ انتخاب کرده و راهی را چنان کژ پیموده باشیم که زبان ما از گفتن و گواهی دادن واقعیتها الکن و خاموش و گوش ما از شنیدن سخن راست کر و چشم ما از دیدن واقعیتها نابینا و ناتوان شده است.گسترش و شتاب بیسابقه تجاوز و تخریب و تتاول مواریث فرهنگی و خروج و فروش غیرمجاز ناموس میراث مدنی معنوی کشور در بازار مکاره سود و سودا عصرخیانتهای بزرگ به مواریث فرهنگی راتداعی می نماید. سنگر فرهنگ و میراث ملتها بهمانند سنگر دیانت و معنویت سنگر بسیار حساس و مهمی است.بایدکوشید راه بر تخریب گران ومتجاوزان و تاراجگران و باجگیران فرهنگی بست.

برچسب:
نویسنده: علی مقدم