بقعه شاه پیرغیب رادریابیم

گردشگری مذهبی هویت و اعتبارخودراازبرکت وجودمکان های مقدس ودینی دارد.سودبخش ترین بخش بدنه صنعت گردشگری وابسته به گردشگری مذهبی است.متاسفانه بیشتراین مراکزدینی و بقاع مذهبی در روستاها و مکان های دورافتاده درحال تخریب هستند و متولیان میراث تا کنون نام های بسیاری از آنها را نشنیده اند.این زیرشاخه ازمیراث(معنوی)از مهمترین نوع از مواریث فرهنگی به شمار میرود . تنوع در حال رشد گردشگری مذهبی بر پتانسیل های آن برای رشد آینده این بخش تاکید میکند. از آنجایی که ایده گردشگری مذهبی با استنباط انگیزش های گردشگر، ایجاد می گردد این انگیزش ها تنها با وجود بقاع متبرکه مانند امامزاده ها، زیارتگاه ها ومناسبت های مذهبی و... برانگیخته می شوند.بقعه چاه خره در حدود سیصد متری غرب روستای چاه خره از دهستان چغاپور و 37 کیلومتری جنوب غرب شهر خورموج واقع شده است.اتاق فعلی، از جنس سنگ و گچ و به ابعاد 50/5 × 5/6 است. درِ آن چوبی، به عرض 75 سانتیمتر است و درون ایوانی ساده در سمت شرق باز میشود. در دو طرف ایوان، دو سکو جهت نشستن قرار دارد. بقعه دارای چهار طاق نمای تزئینی در چهار جهت و سه طاقچه با طاق قوسی در اطراف است. دیوارهای بقعه از داخل و خارج کفمالی گچ شده و کف بقعه سیمانی و مفروش به قالی و موکت است.مدفون در بقعه، شاه ابراهیم معروف به شاه پیر غیب است. برخی وی را از نوادگان امام صادق (ع) و برادر بی بی حوریه مدفون در کوههای غرب روستای فقیه احمدان دشتی به حساب آورده اند اما در این باره سندی ارائه نمی دهند.

+ نوشته شده در دوشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۶ساعت 8:18 توسط وارنا |