هردو اثر به یک اندازه نشان دهنده مقطعی از تاریخ ملی یا بینالمللی با بار غنی فرهنگی و تاریخی هستند؟به یک اندازه متعلق یا در ارتباط با شخصیتهای برجسته تاریخ کشور و یا نشان گر گوشهای از زندگی، فعالیت یا آثار آنان هستند؟آیا هرکدام از آثار به طورمساوی در سطح ملی یا بینالمللی شاخص یک مبدأ تاریخی یا نقطه عطف در تاریخ انسان یا دست ساختههای او و یا حرکتی تاریخی بشمارمی روند؟ یا اینکه در سطح ملی یا بینالمللی بصورت مساوی حاوی اطلاعات جامعی از تاریخ و معارف انسانی، فرهنگ و تمدن بشری تاریخ علوم و فنون هنرها بوده و نقش تعیین کننده ایی را در این زمینه ایفا می کنند؟ هرکدام از این ها نزد عامه مردم و عرف به چه میزان مورد احترام یا توجه خاص می باشند؟ بیاییم خود را گول نزنیم.متولیان میراث فرهنگی به جای پرداختن به شعار ها و جذب گردشگر به ترمیم دانش باستان شناختی خود مبادرت کنند.بیش از سی هزار اثرتاریخی و محوطه های باستانی ثبت ملی شده و اندکی بیش از انگشتان دو دست و پا هم ثبت جهانی گردیده اند اما حال و روز هیچ یک از آثار ثبت شده مطلوب و امیدوار کننده نیست و علی رغم ثبت ملی و جهانی ،تلاشی برای حفاظت و معرفی آنها اقدام علمی و عملی انجام نگردیده است با این حال با رها کردن وظایف اصلی خود که حمایت از میراث فرهنگی این سرزمین است تنها با نصب یک کاشی بر در خانه های هنرمندان می خواهد هنرمندان این سرزمین را ماندگارسازد. میراثی که در ماندگاری ماندگارترین میراث های بشری شکست خورده است آیا با اجرای این طرح می تواند به حمایت از این قشر هنرورز مبادرت کند ؟

این یک واقعیت است که هنرمندان جزو سرمایههای فرهنگی کشور هستند و بهجا آوردن جایگاه فرهنگی مفاخر، تکلیفی است بر دوش سازمان میراثفرهنگی، صنایعدستی و ....نهاده شده و باید تلاش کرد که این مفاخرهنری از حافظه فرهنگی شهر هرگز حذف نشوند.اما سوال این است وقتی تخت جمشید در فهرست میراث ملی و جهانی ثبت شد قرار شد که از تخریب و نابودی ر امان باشد اما آیا اینگونه شد؟بیستون؟ سیلک و چغازنبیل؟ شوش و پاسارگاد؟ و....
آیا هنرمندان با نصب تنها یک کاشی بردر خانه های شان،باید به حرف های شما امیدوار باشند؟
touraj rahbar Ganjeh.archaeologist
برچسب:
نویسنده: علی مقدم