بازتاب این تخریب ها را تمامی نسلهای ما در طول تاریخ احساس خواهند کرد

هریک از آثار و بناها و حتی اشیای موزه ها صرف نظر از هویت تاریخی وبناهای باستانی که به نوعی با تاریخ سرزمین پهناور و باستانی ایران گره خوردهاند، وضعیت نامساعدی دارند.در این سرزمین کسی به گذشته ی گذشتگان نمی اندیشد.تاریخ مانند شکلات تلخی می ماند که کام کسی را شیرین نمی کند.روح میراث و فرهنگ از کالبد میراث فرهنگی جدا شده است.کسی برای میراث دل نمی سوزاند. در این خانه(سرزمین بزرگ)و ریشه دار تاریخی گرد سیاهی بر تن رنجور آن نشسته است.درجامعه پایبندبراصول و ارزشها ی ما،میزان احترام به هرچیزی زاییده میزان ارزشی است که مردم برای آن قائل هستند.احترام به میراث ارزشی است که می تواند سدی مستحکم دربرابرنابودی گسترده ی آثار و مواریث تاریخی و فرهنگی ،باهجوم ناجوانمردانه به ارزش ها و پیها، پایهها و بنیانها ،هویت ها و سند بودن ها،به مفهوم دقیقتر،شکستن و خرد کردن سنتهای اعتقادی و اعمال و افعال آیینی فرهنگها، مدرک شناختی جامعهها و جمعیتهای مرده، مدفون، مفقود و متروک گذشته ودرمخلص بیان دربرابراین همه ویرانگری های حوزه تاریخی –فرهنگی باشد.بادرک این جایگاه ارزشی،باتوقف تخریب و سرقت های گسترده که در مقیاس وسیع که ،برای درهم کوبیدن و روبیدن و از میان برداشتن و افکندنِ اصلها و ریشهها و زدودن هویتها و نابودکردن میراثها و غارتِ گسترده مواریث فرهنگی ملّت و تخریب وسیع محوطههای باستانی و فضاها و بافتهای معماری سنّتی انجام می گیرد به میراثی پایداردست خواهیم یافت.این نشان ها و نشانه های دستان پرقدرت و محصول ذهن خلاقانه گذشتگان از لایه های هزاره های کهن و ابتدایی سرازخاک برآورده ودرمیان طوفان تحولات دوران جدید سرازمیان ویرانی قدعلم نموده است وهمه کثرت و تنوع عظمت و شکوه در همه این مرزهای جغرافیای پهناورروبه ویرانی می نهد.درحالی که همین ها،شناسنامه و هویت و سند افتخار ونشانه حرکت رو به رشد نسل های مادرطول تاریخ بشمارمیروند.بنظرمی رسدامروزما نه تنها نمیدانیم دربرابر این همه تخریب آثار تاریخی کشور چه باید انجام دهیم، بلکه قادر به درک تواناییهای واقعی این آثار و آثار پیام آن ها هم نیستیم.بر روی آثار به جای مانده از گذشتگان که امروزه ما امانت دار آن هستیم، تأمل نمی کنیم و آنها را نمی شناسیم و بی توجه به حفاظت و مرمت درنگهداری آنها سهل انگاری می کنیم، زمان آن رسیده است که با ارائه طرحهای نو، به ایجاد آثار جدید اقدام نماییم زیرا اگر امروزه چنین کاری انجام نشود، نسل حاضر نمی تواند چیزی را به آیندگان بسپارداعتقادات دینی و ملی و فرهنگی ما نیز توجه خاصی به خلاقیت، ابتکار و حفظ و نگهداری میراث زیست محیطی و آثار فرهنگی دارد.روند تخریب منابع طبیعی، آلودگیهای زیست محیطی، از بین رفتن آثار فرهنگی و یادمان های تاریخی، توسعه موزون را در یک کشور به توسعه ناهماهنگ سوق می دهد بنابراین ضرورت انجام کار کاملا احساس می شود و وظیفه کلیه دست اندرکاران اعم از سیاستگذاران، مدیران اجرایی، پژوهشگران، استادکاران و هنرمندان است که به طور واقع بینانه و آگاهانه به مسائل مربوط به میراث فرهنگی و طبیعی و حفاظت آنها برای دستیابی به توسعه پایدار در کشورهای خود بپردازند و نهایت تلاش و کوشش خود را در راه رسیدن به اهداف مورد نظر بنمایندقبل از اینکه وارد بحث اصلی یعنی ضرورت توجه به امر حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی برای تحقق یافتن توسعه پایدار شویم به دلیل این جایگاه میراث فرهنگی است که بازتابهای این آسیب ها را تمامی نسل های ما در طول تاریخ احساس خواهند کرد.

+ نوشته شده در یکشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۶ساعت 9:19 توسط وارنا |