*متاسفانه امروزه کارناوال تخریب آثارتاریخی به راه انداخته اند.

امروز جامعه گرفتار فقر فرهنگی است:

آیا واقعآ(فقر مادی)عامل اساسی تخریب بناهای تاریخی است؟ اگر این گزینه و گزاره را بپذیریم باید بگوییم در نتیجه فقر شدید در گذشته باید هیچ اثر باستانی باقی نمی ماند.موزه ها باید غارت می شدند. تپه های باستانی از بین می رفتند.اگر فقر مادی را دشمن سر سخت میراث فرهنگی بپنداریم. باید اثری باستانی و ارزشمند و جهانی در اتلال تاریخی مارلیک رودبار،کلاردشت مازندران،خوروین تهران ،سیلک کاشان،بیشاپور فارس،و....یافت نمی شد.اصلا شدت تخریب ها و اخبار ویرانی مکان ها و محوطه ها،بناها و سرقت از موزه های کشور در این چند سال اخیر مرسوم شده است و در گذشته خبری از این همه ویرانخواهی در حوزه میراث و فرهنگ مردم مشاهده نمی شد.این بهانه و بی انصافی است که ما کثرت و پراکندگی آثار تاریخی در هراستان رادر کنار فقر اقتصادی مردم منطقه از عوامل تأثیرگذار در چشمگیر بودن میزان تخریب آثار و سرقت اشیای تاریخی بدانیم.در گذشته دامنه فقر در جامعه وسیعتر بود اما دامان تخریب بناهای تاریخی و تجاوز به تپه های باستانی در نقاط مختلف کشور به این میزان آلوده ویرانگری نبود.در گذشته مردم ساده و فقیر(از نظر مادی)هرگز چشم طمع به میراث نداشتند. با واژه هایی چون میراثخواری .میراثبری،میراثخوری بیگانه بودند.معنی دقیق این واژه ها را سردمداران حکومتی و وابستگان آنها می دانستند. شاهان قاجار با درباریان و خاندان پهلوی با دار و دسته اش به جان میراث ملت افتادند اما ملت در این تخریب ها و سرقت ها نقشی نداشت.امروزه چرا برخلاف گذشته همه در اندیشه تباه سازی میراث فرهنگی بسر می برند؟چرا همه به تاراج و حراج آثار تاریخی می اندیشند؟کاخ نشین شمال تهران از رنج شدید فقر به خرید و فروش آثار باستانی مبادرت می کند؟باند های مافیای گنج یابی ها با پیشرفته ترین ابزار چرا به سوی تپه های تاریخی راه افتاده اند؟

متاسفانه امروزه فعالیت های قاچاقچیان آثار تاریخی و راهزنان فرهنگ و تمدن کشور با فعالیتی گسترده در حال نابودی آثار باستانی و تاریخی بوده و با فعالیت های مخربانه خود که صرفا با اهداف شخصی انجام می شود، فرهنگ و تمدن تمامی مردم کشور را منهدم کرده و مشغول از بین بردن بخشی از فرهنگ بشریت هستند.آیا امروز گرفتار فقر فرهنگی نیستیم؟