درباره وضعیت نامطلوب بناها،محوطه ها،مکانها ،آثار و اشیای تاریخی سخن فراوان بمیان آمده است دردمشترک همه ما این است که با تخریب و تهدید هراثرباستانی یک حفره در قلبمان ایجاد می شود. یک شکاف بین ما و تاریخ،بین نسل امروز با دیروز حاصل می گردد.با هرحفره ای که در دل تپه های تاریخی ایجاد می شود قلبمان از جا در می آید.درد مشترک ما رنجی است که میبریم. بعد از اعلام رشد قاچاق آثار و اشیای تاریخی درروستاها،شهرها،شهرستان ها،استان های کشور،وضعیت نامطلوب قرآن ها و نسخ خطی در کتابخانه های کشور،وضعیت بغرنج پاسارگاد و تخت جمشید،بعد از بیشاپور و برازجان،بعد از شوش و چغازنبیل، بعد از کلاردشت و خوروین ،بعد از مارلیک و سیلک ،آثار و میراث سبزوار خصوصآ وضعیت کاروانسرای مزینان،میراث ندوشن،غارت خانه تاریخی شیخ اشراق،ویران کردن عمارت نواب،خانه حسام لشکر،خانه دوره قاجار حاج کاظم،-قلعه جوشین اهر،قلعه سی میانه،قلعه ضحاک مراغه،قهقهه،سلسابیل،اولتان و قلعه کهنه،قوشچی و آق گنبد،آغچه و قلعه دیو،سورک و خدارحم خان،قلعه بزی،ترشک،جلالی،قلعه برازجان و ایرج،ارغونشاه و قلعه بهرام،قلعه یزدگرد و قللعه دخترهای سراسر کشور،ارژنگ و شیرکوه،اسماعیلیه ها و قلعه کافرها و.... از مراغه خبر می رسد که وضعیت آثار تاریخی نگران کننده شده اند. از تبریز، از همدان،از یزد و اردکان،از ری باستان هم خبری دردناک تر بگوش می رسد، روستای گردشگری زعفرانیه حال خوش ندارد و فریاد ناخوشی هایش به گوش همه رسیده است.صدها آب انبار متروک و متروکه مانند،آب انبار وزیر وچهل تن ،گذرنو و سرپله کاشان،انبارمصلی نائین ،آب انبار خشت و لنگر تربت جام و کلات قریه خشت و......صدها کاروانسرا که پاتوق بی خانمانها و مکان ذخیره علوفه گاو و گوسفندان و یا مکان عیش و نوش ولگردها و معتادان شده اند و هزاران خانه تاریخی درکشور که ذکر یکایک آنها فرسوده مان می سازد تا اخطار زردی که یونسکو به مدیریت میراثداری ما ایرانیان در صیانت از بنای صفوی عباس و آباد و بهشهر و که ثبت جهانی شده است داده شد نشان از عمق دردی دارد که بر این میراث می رود.متاسفانه باغ تاریخی به دلیل ساخت و سازها،و کم شدن آب دریاچه ثبت جهانی آن رادر معرض تهدید قرارداده است.درد مشترک ما این است که در این کشور هیچکس مسولیت باری را که بردوش دارد را برعهده نمی گیرد و.مجموعه تاریخی 500هکتاری عباسآباد از آثار تاریخی استان مازندران در ۹ کیلومتری شهرستان بهشهر و در دامنه رشته کوههای البرز و در میان جنگلهای انبوه واقع شده که از جمله مهمترین و بزرگترین باغهای تاریخی ایران است که به عنوان یکی از باغهای ایرانی در میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاست.این مجموعه شامل سد عباسآباد، مخزن و دریاچه سد، گلباغ، کاخ، حمام، آسیاب آبی و دو برج آجری میشود .مجموعه یاد شده که آب سد آن درحال خشکیدن است واز سوی مردم و گردشگران دستخوش ساخت و سازها و بازارهای دستگرمی شده است به دستور شاه عباس اول صفوی در سالهای ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ ه.ق در محلی که پیشتر خرگوران نام داشت ساخته شدهاست و در حال حاضر مهمترین باغ غیر کویری ایران بهشمار میآید.

برچسب:
نویسنده: علی مقدم