همه ما ساخته و پرداخته گذشته ایم.چه بخواهیم و چه نخواهیم گذشته بخش عظیمی از هویت و پودمان و بودمان و هستی مان است.کشف گذشته مان به عبارتی سفری برای کشف خودمان است.هراثرتاریخی پیامی جهانی دارد جهانی که امروزه ما در پهنه ی آن آرام گرفته ایم ناگزیریم این پیام ها را بشنویم.برای شنیدن این پیام ها،ابتدا باید آرامش را به آثار و میراث بازگرداند.آرامشی که با حفاظت از تاریخ و میراث کشور طی یک رسالتی تاریخی همگانی از نسل به نسل باید منتقل شود. میراثی که اکنون در معرض تخریب است و مسئولیت ما دو چندان،!سرزمینی که بر کمربندی ازمیراثی غنی و عظیم اسکان گزیده است و آثار تاریخی آن به لحاظ حجم، گستردگی، تراکم، توالی و غنای مواریث مدنی و معنوی، موقعیت ممتاز در تاریخ و فرهنگ جهانی دارد ایجاب می نماید مسئولیت سنگین و خطیرصیانت از میراث فرهنگی را با شایستگی و تعهد انجام دهیم اگر چه مدیریت میراث اکنون جامعه ترجیح داده است از پذیرفتنش شانه های مسولیت مهم حفاظت و مرمت بناهای تاریخی شانه خالی کند همانگونه که مقام معظم رهبری و بسیاری از علمای بزرگ ماحفظ آثار باستانی را واجب و تخریب بناها را جایز نمی شمارند.بر ما واجب است خود چونان یک سنگربان و سرباز برای صیانت و دفاع از مرزهای تاریخ و فرهنگ میهن کوشا باشیم یادمان باشد میراث وتمدن هر سرزمینی ، درحكم دریچههای است، كه به سوی روحیات و خلق و خوی، آداب و رسوم ساكنین آن دیار باز میشود. شناختن و شناساندن آثار تمدن چهرهای تابناك هر نقطه به حكم وظیفه بر عهده ی همه ما ست این دریچه های خلق و خوی و ادب را مسدود، متروک و ویران نسازیم

برچسب:
نویسنده: علی مقدم